Polecane produkty
Skład:
chlorowodorek benazeprilu (benazeprili hydrochloridum)
Wskazania:
Lek wskazany do stosowania w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, zastoinowej niewydolności serca. Stosować w leczeniu skojarzonym z lekami moczopędnymi, a w przypadkach ciężkiej zastoinowej niewydolności serca wraz z glikozydami naparstnicy.
Działanie:
Substancja czynna leku Lisonid – benazepryl jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Powoduje on obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze. Naczyniowy opór zostaje zniesiony bez zmiany lub ze zwiększeniem pojemności minutowej serca. Nerkowy przepływ krwi zostaje zwiększony bez zmiany filtracji kłębuszkowej. Niektórzy pacjenci, aby osiągnąć optymalne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi muszą stosować lek przez kilka tygodni. Działanie przeciwnadciśnieniowe Lisonidu utrzymuje się w trakcie terapii długoterminowej, przy czym przerwanie leczenia nie jest jednoznaczne z gwałtownym wzrostem ciśnienia tętniczego. Już po godzinie od doustnego podania leku zaczyna on działać, a działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez dobę.
Przeciwwskazania:
- nadwrażliwość na chlorowodorek benazeprylu, pozostałe substancje zawarte w leku, inne inhibitory ACE
- obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, powiązany z uprzednim stosowaniem inhibitorów ACE
- dziedziczny i/lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy
- obustronne zwężenie tętnic nerkowych
- okres po przeszczepieniu nerki
- hemodynamicznie istotne zwężenie zastawki aortalnej dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa
- pierwotny hiperaldosteronizm
- ciąża, szczególnie drugi i trzeci trymestr
Dawkowanie Lisonid:
Do stosowania doustnego, dawkę ustala lekarz. Zaleca się przyjmować dawkę dobową raz dziennie – rano, dopuszcza się również podzielenie jej na dwie porcje przyjmowane dwa razy – rano i wieczorem. Zażywać niezależnie od posiłków, popijać wodą. Nadciśnienie tętnicze samoistne: dawka dobowa 10-20mg przyjmowane w jednej dawce lub dwóch dawkach podzielonych, maksymalnie 40mg na dobę. Zastoinowa niewydolność serca: rozpoczynać od 2,5mg na dobę, dawkę zwiększyć po 2-4 tygodniach do 5mg na dobę, maksymalnie 20mg na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna zostać obniżona.